Ongeveer 10 jaar geleden kreeg ik van een vriendin een boek te leen van Judith Krantz.
Het verhaal ging over Frederieke, een jonge spontane meid die persé piloot wilde worden, een mannenberoep in die tijd. Ze noemden haar daarom ook wel Freddy.
Het verhaal over haar ambities en doorzettingsvermogen en haar levenslustige instelling sprak mij zeer aan.
Ik heb vanaf toen vaak gezegd, als ik ooit een dochter krijg noem ik haar Frederieke.
Gelukkig was Bert het direct met me eens over deze meisjesnaam. Omdat de ouders van Bert helaas al overleden zijn wilden we heel graag de namen van onze vaders of moeders meegeven aan ons kindje.
Frederieke kreeg daarom als tweede naam, de naam van de moeder van Bert en als derde naam, de naam van de moeder van Gretha.
We kregen dit tijdens een uitgebreid diner dat we voor hen gekookt hadden. Wij houden van lekker uitgebreid dineren met familie en vrienden. We hebben daarvoor speciaal een mooi servies, kristallen glazen en antiek verzilverd bestek etc. verzameld. Alleen al de gedekte tafel is dan een feest. Je snapt al dat het enorm veel losmaakte, juist ook door het moment.
Frederieke lijkt zoveel op haar papa en mama.