De afscheidsdienst
We hebben Frederieke zelf in haar rieten mandje gelegd, samen met haar knuffels en een rammelaar, de deksel er niet op. We zijn in onze eigen auto naar de kerk gereden.
Frederieke stond op een heel mooi plekje in de ontvangsthal, omringd door haar knuffels, kaarsen, foto's en bloemen en op de achtergrond draaide de cd-speler speciale muziek die we ook tijdens de zwangerschap voor haar draaiden.
De dominee was echt geweldig, hij weet dat wij niet van die hele strenge gelovigen zijn en hield echt rekening met ons. Hij sprak de naam Frederieke heel vaak uit, het was echt haar dienst en dat was ook wat we wilden. De kerk zat bijna vol, dat verbaasde ons en deed ons heel erg goed. Toen wij Frederieke naar binnen mochten dragen, tussen ons in, draaide het lied "Dreaming" van Jose Carreras.
We hebben liedjes uitgekozen die "vrolijk" zijn en ook voor kinderen. Gretha heeft "Het verhaal van een moeder" voorgelezen, ondertussen draaide de muziekdoos van Frederieke.
Ons neefje Eddie heeft de doopkaars, die Frederieke in het ziekenhuis heeft gekregen, in de kerk voor het eerst ontstoken en Janneke heeft een prachtig gedicht voorgelezen.
Hiervoor hebben we drie gedichtjes uit de bundel van Ina Sipkes de Smit samengevoegd en iets aangepast aan onze situatie. De dominee heeft een prachtig gedichtje voorgedragen van dezelfde schrijfster, ook iets door ons aangepast.
Voor we Frederieke de kerk uitgedragen hebben luisterden we naar een lied van Rob de Nijs met de titel "Zo zal het zijn" Het was allemaal heel erg indrukwekkend, maar het voelde echt goed, het was speciaal voor ons lieve kleine meisje, netjes en stijlvol verzorgd.
We reden met onze eigen auto vooraan in de stoet, de aanwezigen lopen er dan achter, naar de andere kant van het dorp naar de begraafplaats. De uitvaartleider statig voorop, met hoge hoed en lange jas, gelukkig gaat dat bij ons in het dorp nog op die manier.
Bij de ingang van de begraafplaats kreeg iedereen een hartvormige ballon in rood, wit of roze.
Na het uitspreken van de zegen gaven Bert en Gretha het teken door als eerste de ballonnen op te laten, direct gevolgd door alle andere aanwezigen. Het is onbeschrijfelijk wat er dan door je heen gaat. Bijna 250 ballonnen, als teken dat we Frederieke loslaten, vrij als een vogeltje, onderweg naar de hemel.
Het afscheid was goed, we kijken er met een "tevreden" gevoel naar terug. We hebben videobeelden gemaakt in de kerk en op de begraafplaats, wellicht ongebruikelijk, maar voor ons van onschatbare waarde. Tevens hebben we foto's en een cassettebandje met een opname van de dienst.
